ทำอุปกรณ์ช่วยเหลือด้วย AI — พูดออกมาแล้วได้โมเดล
ที่เปิดฝาขวด ที่ช่วยจับ ตัวขยายปุ่มกด — เรื่องประจำวันที่ทำให้ง่ายขึ้น
บอกอุปกรณ์ช่วยเหลือที่คุณอยากได้ แล้วโมเดลก็ปรากฏ ขนาด รู และตัวล็อกยังแก้ได้ภายหลัง
ใช้งานอย่างไร
- 1
บอกสิ่งที่ต้องการ
ขนาด รู และต้องประกบกับอะไร — ยิ่งบอกชัด รุ่นแรกยิ่งใกล้เคียง
- 2
แก้บนตัวโมเดลเลย
คลิกตรงที่ไม่เข้าท่าแล้วพูดสักประโยค หรือจะลากก็ได้ เปลี่ยนเฉพาะส่วนที่คุณชี้เท่านั้น
- 3
ส่งออกแล้วพิมพ์
เมื่อความหนาผนัง ส่วนยื่น และความปิดสนิทเรียบร้อยแล้ว ส่งออก STL หรือ 3MF แล้วสไลซ์
เกี่ยวกับโมเดลประเภทนี้
- ทำของแบบนี้ให้ผู้สูงอายุหรือเด็กต้องระวังอะไร
- ลบมุมทุกด้านให้มนและอย่าเหลือปลายแหลม ทำส่วนจับให้อ้วน (กว้างเกิน 3 ซม. ดีกว่าแท่งเรียว) พิมพ์ด้วย PLA หรือ PETG และลองออกแรงทดสอบด้วยตัวเองก่อนส่งมอบ
- ได้ขนาดที่เป๊ะไหม
- ได้ ทุกขนาดรับค่าที่พิมพ์เข้าไป — การลากเป็นแค่ทางลัด นั่นคือสิ่งที่ชิ้นส่วนประกบ ข้อต่อแบบล็อก และการวางรูให้ตรงต้องการ
- ถ้าพิมพ์ออกมาแล้วใส่ไม่ได้ล่ะ
- วัดของจริงก่อนแล้วบอกตัวเลขนั้น — แค่นี้ก็ทำให้ชิ้นส่วนส่วนใหญ่พอดีตั้งแต่ครั้งแรก และเผื่อระยะไว้ด้วย ข้อต่อแบบล็อกมักใช้ 0.2–0.4 มม. ขึ้นกับเครื่องพิมพ์ของคุณ
- พิมพ์ซ้ำในขนาดอื่นได้ไหม
- ได้ และตรงนี้แหละที่ประหยัดเวลาที่สุด ตั้งขนาดหลักเป็นพารามิเตอร์ แล้วขนาดใหม่ก็ห่างแค่ตัวเลขเดียว — ทั้งโมเดลคำนวณตัวเองใหม่
- โปรแกรมสไลซ์ของผมอ่านไฟล์ได้ไหม
- ได้ STL ใช้ได้ทุกที่ ส่วน 3MF พกหน่วยจริงมาด้วย จึงไม่มีอะไรมาถึงเล็กลง 1000 เท่า